De wettelijke basis voor het gebruik van Serenity Mail in Duitsland wordt onderzocht met betrekking tot de mogelijke aansprakelijkheid van de klant tegenover de wet, toezichthoudende instanties en derden.

In de afgelopen jaren, vooral na de inwerkingtreding van de GDPR/DSGVO en tegen de achtergrond van de toepassing van de Duitse UWG, wordt het onderwerp van aansprakelijkheid voor gerichte B2B-reclamebenaderingen actief besproken en vaak kunstmatig gedramatiseerd.

Per mei 2026 zijn ons geen andere EU- of Duitse regels bekend, naast GDPR/DSGVO en UWG, die de aansprakelijkheid van de afzender van B2B-e-mail rechtstreeks regelen.

De wetgeving geeft geen duidelijke grens tussen legale en illegale B2B-reclame en gegevensverwerking, waardoor de beoordeling van de overtreding en sancties doorgaans afhangt van een specifieke rechterlijke uitspraak.

Desondanks is het belangrijk te begrijpen welke aansprakelijkheid de wet precies voorziet als uw handelingen als een overtreding worden aangemerkt. De beslissing moet worden genomen op basis van de daadwerkelijke mogelijke gevolgen, en niet op basis van algemene angsten rond het onderwerp B2B-mailings.

GDPR/DSGVO

Onder GDPR/DSGVO vallen de verwerking, opslag en het gebruik van persoonsgegevens, evenals verborgen tracking, die als onrechtmatig kan worden beschouwd.

De wet geeft geen duidelijke grens aan wanneer het werken met contactgegevens van bedrijven uit openbare bronnen wettig of onwettig is. Tegelijkertijd staat Art. 6(1)(f) GDPR legitimate interest - gerechtvaardigd belang expliciet toe als grondslag voor gegevensverwerking.

GDPR/DSGVO voorziet in administratieve boetes en schadeclaims. De belangrijkste boetes worden opgelegd voor onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens, het ontbreken van een wettelijke grondslag, onvoldoende beveiliging, datalekken, onrechtmatige tracking, profiling en verborgen verzameling van gebruikersgegevens.

Maximale boetes - tot 10 mln euro / 2% van de omzet of tot 20 mln euro / 4% van de omzet.

Bekende grote boetes betreffen vooral grote digitale platforms en telecommunicatiebedrijven: bijvoorbeeld Google, Meta/Facebook en andere.

We hebben geen boetes of bekende rechterlijke uitspraken specifiek over GDPR/DSGVO voor gewone B2B-e-mailcampagnes, noch voor de opslag en verwerking van contactgegevens van mkb-bedrijven voor dergelijke campagnes, kunnen vinden.

§7 UWG

§7 UWG is bijna een symbool geworden van discussies over B2B-mailings, omdat daarin e-mail expliciet wordt genoemd.

De wetgever wilde opdringerige reclame beperken als instrument van oneerlijke concurrentie. De formulering van §7 UWG is echter zo breed geworden dat vrijwel elke reclame via e-mail, telefoon of fax formeel kan worden opgevat als unzumutbare Belästigung - ontoelaatbare opdringerige hinder, zelfs als het om één e-mail in vele jaren gaat.

Deze wet voorziet niet in directe aansprakelijkheid tegenover de staat, maar stelt de ontvanger van elke e-mail die als reclame kan worden beschouwd in staat om stopzetting van de mailing, vergoeding van schade en kosten te eisen.

De wetgever wilde opdringerige reclame beperken, maar de ruime formulering gaf advocaten de mogelijkheid §7 UWG veel breder toe te passen – ook tegen afzonderlijke reclame-e-mails.

Begin jaren 2000 irriteerde spam-e-mail iedereen, ook rechters, daarom waren rechtbanken het in sommige gevallen eens met deze interpretatie. Meestal ging het om een vergoeding van 100-500 euro plus advocaten- en gerechtskosten.

Claimindustrie

Het resultaat was een afzonderlijke claimindustrie rond reclame-e-mails.

Voor elke e-mail die als reclame kon worden geïnterpreteerd, begonnen advocaten sommatiebrieven te versturen onder verwijzing naar GDPR/DSGVO en §7 UWG.

Omdat er inderdaad beslissingen in het voordeel van de eisers waren, gaf een deel van de ondernemers er de voorkeur aan meteen te betalen, terwijl anderen zich voor de rechter verdedigden - vaak met succes.

Dit verhoogde de kosten voor bonafide bedrijven, maar had nauwelijks invloed op echte spam, omdat professionele spammers hun constructies van meet af aan zo opzetten dat het moeilijk was om hen aansprakelijk te stellen.

Uiteindelijk kreeg het onderwerp veel media-aandacht en de reputatie van een ernstig juridisch risico.

Jurisprudentie

In de context van §7 UWG werden dergelijke zaken doorgaans gekoppeld aan GDPR/DSGVO: §7 UWG werd gebruikt als argument voor de ontoelaatbaarheid van reclamecommunicatie, en GDPR als argument voor de onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens en als grondslag voor schadevergoeding.

Sinds 2022 begon de praktijk echter te veranderen: rechtbanken eisten steeds vaker niet alleen een verwijzing naar de overtreding, maar ook bewijs van daadwerkelijke individuele schade.

In de uitspraak van het BGH van 28.01.2025, VI ZR 109/23, over ongewenste reclame-e-mail, bevestigde de rechtbank dat een schending van de GDPR op zichzelf niet automatisch recht geeft op schadevergoeding. De eiser moet concrete immateriële schade of een daadwerkelijk verlies van controle over de gegevens onderbouwen.

Sinds 2023 zijn ons geen nieuwe succesvolle rechtszaken bekend specifiek over de combinatie GDPR/DSGVO + §7 UWG voor reguliere B2B-e-mailcampagnes.

Reële risico's

De claimindustrie is echter nergens verdwenen, en de kans om zelfs voor één e-mail met een commercieel karakter een professioneel opgestelde sommatie van een advocaat te ontvangen op basis van GDPR/DSGVO en §7 UWG blijft bestaan.

Gewoonlijk eisen dergelijke claims een schadevergoeding, betaling van advocatenkosten en bevestiging dat de mailing is stopgezet.

Omdat sommige ondernemers de voorkeur blijven geven aan snelle betaling in plaats van een gerechtelijk geschil, is deze praktijk feitelijk veranderd in een soort legaal mechanisme om geld uit bedrijven te halen.

Onze beoordeling

Wij zijn van mening dat de risico's van gerichte en beperkte B2B-mailings momenteel minimaal zijn en vergelijkbaar met de gebruikelijke risico's van elke ondernemingsactiviteit.

Een volledig juridisch risicovrij bedrijf bestaat niet: in vrijwel elke sector zijn er grijze gebieden en betwistbare interpretaties van de wet.

Een gerichte en beperkte e-mailcampagne verhoogt op zichzelf het algemene bedrijfsrisico niet, maar kan wel leiden tot afzonderlijke claims met schadevergoedingseisen.

Wij zijn van mening dat dergelijke verzoeken niet automatisch moeten worden ingewilligd. Daarom bieden wij een correcte antwoordvorm met een weigering en motivering van het standpunt.

Belangrijke opmerking

Deze tekst vormt geen juridisch advies.

De informatie is te goeder trouw opgesteld, maar u beoordeelt en aanvaardt zelf de beslissing om Serenity Mail te gebruiken en de daarmee samenhangende risico's.

Raadpleeg bij twijfel een jurist.

Sluiten